Alain is op en top een West-Vlaams stuk, de vinken en de dorpsfanfare zijn nooit ver weg.
Alain krijgt een auto-ongeval en is halfverlamd; aan zijn ziekbed zitten zijn twee peters Beirke, de facteur en vinkezetter, Aimé, de garde en trommelaar, en zijn moeder Andrea.
Aan de hand van herinneringen wordt zijn leven geschetst, zijn grote en kleine trauma’s: Lieske, schooljuffrouw, een prille verliefdheid, Sybille zijn eerste grote en warme liefde, Gina zijn koude liefde en tevens echtgenote, zijn zoon Jean-Claude, …
Een leven vol complexe emoties en relaties, pijn en geluk en het groeiende besef dat waar je wieg stond zo bepalend blijft in je leven.
Dit stuk voelt warm aan, is geschreven in een poëtische volkse taal, het is Vlaanderen 80 jaar geleden!
